ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΟΥ 'ΧΑ ΠΕΙ

Το γυμνό είναι τέχνη,
είπες,
το ημίγυμνο προστυχιά.
Και γω χαμογελώντας
σου πα
ότι τα μάτια σου είναι πρόστυχα.
Και μου 'ριξες ξανάστροφη.

Αν ντρέπομαι για κάτι περισσότερο
είναι που δέχτηκα τη συγγνώμη σου.

Να στο ξεκαθαρίσω αγάπη μου.
Έστω κι εκ των υστέρων.
Πρόστυχος είσαι, ήσουν και θα είσαι.

Γιατί πίστεψες ότι η ύπαρξη μου ορίζεται από σένα.
Γιατί σαν κούκλα ήθελες
να με ντύνεις
να με γδυνεις
ανάλογα τα γούστα σου,
τις περιστάσεις,
τον περίγυρο.

Γιατί η σεμνότητά σου είναι η πιο μεγάλη προστυχιά.

Σεμνός δεν είναι αυτός
που χτίζει κελιά
στις ψυχές
και τα σώματα.
Άρρωστος είναι.
Αγάπη μου.