ΚΕΡΑΣ

Άσε τις τιάρες.
Στόλισε το κεφάλι μου με κέρατα.
Με καλεί το μπλε
το βαθύ
το πηχτό
το μαύρο.

Ιλλιγγιώδεις οι ήχοι.
Κι εγώ τους αφήνω να ορίζουν το σώμα μου.
Τα μακάμια να πιάσω στα χέρια
κι ας αιωρηθώ
χωρίς σκοινιά και δικλείδες ασφαλείας.

Σου 'πα, μωρό μου,
παράτα τους.
Τι ξέρουν αυτοί;
Εδώ ξέχασαν τη ζωή τους σε μια κλειδαρότρυπα.